EAED4901 Research in Early Childhood การวิจัยทางการศึกษาปฐมวัย: 30 มีนาคม 2564

อาจารย์นัดตรวจวิจัยที่ได้ทำการแก้ไขแล้ว

บทที่ 3

วิธีดำเนินการวิจัย

การวิจัยเรื่อง การเล่านิทานคุณธรรมที่มีผลต่อการลดพฤติกรรมก้าวร้าวเด็กปฐมวัยชั้นปีที่ 2/4 มีขั้นตอนในการดำเนินการดังต่อไปนี้

1. กำหนดประชากรและกลุ่มตัวอย่าง

2. รูปแบบการศึกษา

3. เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย

4. การสร้างและหาคุณภาพเครื่องมือการวิจัย

5. การวิเคราะห์ข้อมูล

6. สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล

การกำหนดประชากรและกลุ่มตัวอย่าง

ประชากร

ประชากรที่ใช้ในศึกษาค้นคว้าในครั้งนี้ ประกอบด้วย เด็กปฐมวัยอายุระหว่าง 5-6 ปี ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นอนุบาลปีที่ 2 ภาคเรียนที่1 ปีการศึกษา 2564 โรงเรียนเทพวิทยา จำนวน 4 ห้อง ห้องละ 30 คน รวมทั้งสิ้น 120 คน

กลุ่มตัวอย่าง

กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าในครั้งนี้ เป็นเด็กปฐมวัยชายหญิงอายุระหว่าง 5-6 ปี ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ในชั้นอนุบาลปีที่ 2/4 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 โรงเรียนเทพวิทยา ได้มาจากการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม (Cluster Random Sampling) ด้วยวิธีการคัดเลือกมา 1 ห้องจาก 4 ห้องเรียน ทุกห้องมีลักษณะคล้ายคลึงกัน

รูปแบบการศึกษา

การศึกษาค้นคว้าเป็นการวิจัยกึ่งทดลองโดยใช้แบบแผนการวิจัยแบบกลุ่มเดียวทดสอบก่อนและหลังการทดลอง

ตารางที่ 1. แบบแผนการทดลอง

กลุ่มประชากรซึ่งเป็นเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมนิทานคุณธรรม

O₁ X O₂

O หมายถึง กลุ่มประชากรซึ่งเป็นเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเล่านิทานคุณธรรม

O₁ หมายถึง การทดสอบก่อนการจัดกิจกรรม

O₂ หมายถึง การทดสอบหลังการจัดกิจกรรม

X หมายถึง การจัดกิจกรรมการเล่านิทานคุณธรรม

เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย

เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้แบ่งออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่ เครื่องมือสำหรับใช้ในการทดลองและเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ดังนี้

1. แผนการจัดประสบการณ์หน่วยเด็กดีมีคุณธรรม 24 แผน

2. แบบสังเกตพฤติกรรมของเด็กปฐมวัย ชั้นปีที่ 2/4

การสร้างและหาคุณภาพเครื่องมือการวิจัย

การวิจัยเรื่อง การเล่านิทานคุณธรรมที่มีผลต่อการลดพฤติกรรมความก้าวร้าวเด็กปฐมวัย ชั้นปีที่ 2/4 มีการสร้างและหาคุณภาพ ดังนี้

1. การสร้างแผนการจัดประสบการณ์ มีการสร้างและตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือ ดังนี้

1.1 ศึกษาเอกสาร แนวคิด หลักการ ทฤษฎีและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการจัดกิจกรรมการเล่านิทานคุณธรรม ได้แก่ ทัศนีย์ อินทรบำรุง (2539) สุภัค ไหวหากิจ (2544) ปราณี ปริยวาที (2551)

1.2 กำหนดเนื้อหาเพื่อจัดทำแผนการจัดกิจกรรมเล่านิทานคุณธรรม โดยใช้นิทานที่มีเนื้อเรื่องสอดคล้องกับจุดประสงค์ในการลดพฤติกรรมก้าวร้าว12 เรื่อง ดังนี้

1.3 สร้างแผนการจัดกิจกรรมเล่านิทานคุณธรรม จำนวน 24 แผน ซึ่งประกอบไปด้วย

1.3.1 วัตถุประสงค์

1.3.2 สาระการเรียนรู้

1.3.2.1 สาระที่ควรเรียนรู้

1.3.2.2 ประสบการณ์สำคัญ

1.3.3 กิจกรรม

1.3.4 สื่อ

1.3.5 การประเมินผล

1.3 ตรวจสอบคุณภาพแผนกิจกรรมเล่านิทานคุณธรรมโดยนำแผนการจัดประสบการณ์เล่านิทานคุณธรรมที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ให้ผู้เชี่ยวชาญ 3 ท่านตรวจสอบวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาค่าดัชนีความสอดคล้อง เพื่อหาความสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ (Index of Item Objective Congruence : IOC) โดยให้มีความคิดเห็นตรงกันอย่างน้อย 2ใน3 มีค่าเท่ากับ 0.5 ขึ้นไป ถือว่าเชื่อถือได้ เกณฑ์การพิจารณาดังนี้

+ 1 หมายถึง เมื่อผู้เชี่ยวชาญเห็นด้วย

0 หมายถึง เมื่อผู้เชี่ยวชาญไม่แน่ใจ

- 1 หมายถึง เมื่อผู้เชี่ยวชาญไม่เห็นด้วย

1.4 ปรับปรุงแก้ไขแผนการจัดกิจกรรมการเล่านิทานคุณธรรมตามคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญ

1.5 ทดลองใช้ (Try - Out) แผนการจัดกิจกรรมการเล่านิทานคุณธรรมกับเด็กที่ไม่ใช่กลุ่มตัวอย่าง ที่มีลักษณะคล้ายกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 30 คน เพื่อหาความเป็นไปได้

1.6 ปรับปรุงแก้ไขแผนการจัดกิจกรรมการเล่านิทานคุณธรรมให้เป็นฉบับสมบูรณ์

1.7 นำแผนการจัดกิจกรรมการเล่านิทานคุณธรรมไปทดลองใช้กับเด็กกลุ่มตัวอย่าง ที่อยู่ชั้นอนุบาล 2/4 อายุ 5-6 ปี โรงเรียนเทพวิทยา

2. การสร้างแบบสังเกตพฤติกรรมเด็กปฐมวัยชั้นปีที่ 2/4มีการสร้างและตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือ ดังนี้

2.1 ศึกษาแนวคิด หลักการ ทฤษฎี และผลงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัย เพื่อเป็นข้อมูลในการสร้างแบบสังเกตพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็ก

2.2 สร้างแบบสังเกตพฤติกรรมพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัย

กำหนดเกณฑ์การประเมินดังนี้

1 คะแนน หมายถึง ดี คำอธิบาย ไม่มีการแสดงออกทางพฤติกรรมก้าวร้าว

2 คะแนน หมายถึง พอใช้ คำอธิบาย มีการแสดงออกทางพฤติกรรมก้าวร้าวบ้างบางครั้ง

3 คะแนน หมายถึง ควรส่งเสริม คำอธิบาย มีการแสดงพฤติกรรมก้าวร้าว

เกณฑ์การแปลความหมายคะแนนพฤติกรรมความก้าวร้าวของเด็กปฐมวัย

คะแนน 1 – 9 หมายถึง พฤติกรรมก้าวของเด็กปฐมวัยอยู่ในระดับน้อย

คะแนน 10 - 18 หมายถึง พฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัยอยู่ในระดับปานกลาง

คะแนน 19 – 27 หมายถึง พฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัยอยู่ในระดับมาก

2.3 ตรวจสอบคุณภาพแบบสังเกตพฤติกรรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัย โดยเสนอต่อผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 3 ท่าน พิจารณาตรวจสอบความสอดคล้องของรายการการประเมิน นำคะแนนที่ได้จากการลงความเห็นจากผู้เชี่ยวชาญทั้ง 3 ท่าน มาหาค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างรายการประเมินพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัยกับวัตถุประสงค์ (Index of Item Objective Congruence : IOC) โดยให้มีความคิดเห็นตรงกันอย่างน้อย 2 ใน 3 มีค่าเท่ากับ 0.5 ขึ้นไป ถือว่าใช้ได้ เกณฑ์การพิจารณาดังนี้

+1 หมายถึง เมื่อผู้เชี่ยวชาญเห็นว่าสอดคล้อง

0 หมายถึง เมื่อผู้เชี่ยวชาญเห็นว่าไม่แน่ใจว่าสอดคล้อง

-1 หมายถึง เมื่อผู้เชี่ยวชาญเห็นว่าไม่สอดคล้อง

2.4 ปรับปรุงแก้ไขแบบสังเกตพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัยตามข้อเสนอแนะของผู้เชี่ยวชาญ

2.5 ทดลองใช้ (Try out) แบบสังเกตพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัย ที่ไม่ใช่กลุ่มตัวอย่างเพื่อความเป็นไปได้

2.6 ปรับปรุงแก้ไขแบบสังเกตพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัยให้เป็นฉบับสมบูรณ์

2.7 จัดทำแบบสังเกตพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัยฉบับสมบูรณ์ไปใช้กับกลุ่มตัวอย่าง

3. วิธีดำเนินการทดลอง

3.1 การเตรียมการก่อนการทดลองเรื่องนิทานคุณธรรมเพื่อให้การดำเนินการทดลองเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ผู้วิจัยได้เตรียมความพร้อมดังนี้

1) จัดเตรียมเครื่องมือในการทดลองประกอบด้วย แผนการจัดประสบการณ์กิจกรรมเล่านิทานคุณธรรม

2) ดำเนินการทดลองเล่านิทานคุณธรรมมีขั้นตอนดังนี้

1. สร้างความคุ้นเคยกับเด็กกลุ่มตัวอย่าง เป็นระยะเวลา 3 วัน วันละ 20 นาที

2. ทดสอบ (Pretest) กับเด็กทั้งห้อง

3.2 ดำเนินการทดลอง โดยการจัดกิจกรรมเล่านิทานคุณธรรม ตามแบบแผนการจัดกิจกรรม เป็นเวลา 8 สัปดาห์ ได้แก่ จันทร์ พุธ พฤหัส ศุกร์ วันละ 30 นาที ขณะทำการทดลอง ผู้วิจัยใช้กล้องวีดีโอบันทึกภาพเพื่อใช้เป็นหลักฐานด้านผลการลดพฤติกรรมของเด็กปฐมวัย

3.3 บันทึกข้อมูลพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัย ระหว่างกิจกรรมการเล่านิทานคุณธรรม

3.4 เมื่อสิ้นสุดการทดลอง นำข้อมูลมาวิเคราะห์ทางสถิติ เปรียบเทียบข้อมูลพื้นฐานทุกด้านเพื่อการศึกษาการเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัยที่มีระดับความเชื่อมั่นต่างกันตลอดช่วงเวลาการจัดกิจกรรมการเล่านิทานคุณธรรม โดยนำคะแนนของผู้สังเกตมาวิเคราะห์ด้วยวิธีทางสถิติ

4.การเก็บรวบรวมข้อมูล

ผู้วิจัยดำเนินการทดลองและเก็บรวบรวมข้อมูลดังนี้

1.เก็บรวบรวมข้อมูลจากการบันทึกแบบสังเกตพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัยที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นโดยใช้ผู้สังเกตจำนวน 2 คน คือ ผู้วิจัยและผู้ช่วยผู้วิจัย

2.เก็บข้อมูลพื้นฐานทุกด้านจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 30 คน โดยสังเกตพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัยขณะได้รับการจัดกิจกรรมการเล่านิทานคุณธรรม

การบันทึกคะแนน

1.การบันทึกแบบสังเกตพฤติกรรมก้าวร้าว ถ้าในช่วงเวลาที่ทำการสังเกต เด็กเกิดพฤติกรรมก้าวร้าวตรงกับข้อใดและตรงกับช่องระดับคะแนนของพฤติกรรมก้าวร้าวข้อใด ให้ทำเครื่องหมาย / ลงในข้อนั้น

2.การบันทึกการให้คะแนนของแบบสังเกตพฤติกรรมก้าวร้าวกำหนดเป็น 1,2,3

3.เมื่อสิ้นสุดแต่ละสัปดาห์ นำคะแนนของผู้สังเกตทั้ง 2 คนมาหาผลรวม เพื่อนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ด้วยวิธีทางสถิติ

5.การวิเคราะห์ข้อมูล

ผู้วิจัยนำข้อมูลที่ได้จากการทดลองมาวิเคราะห์ข้อมูล เสนอตามลำดับดังนี้

1. หาค่าสถิติพื้นฐานของพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัย ก่อนและระหว่างทำการทดลองในแต่ละสัปดาห์ โดยนำข้อมูลมาวิเคราะห์หาคะแนนเฉลี่ย (Mean) และความเบี่ยงเบนมาตรฐาน โดยใช้การคำนวณในโปรแกรมคอมพิวเตอร์

2.วิเคราะห์ความแปรปรวนของคะแนนพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัย โดยใช้วิธีวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ (One – way Repeated-Measures ANOVA) โดยใช้การคำนวณในโปรแกรมคอมพิวเตอร์

สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล

1.สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์เครื่องมือ

1.1 การหาความเที่ยงตรงตามเนื้อหาของแบบสังเกตพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัย โดยใช้ดัชนีความสอดคล้องระหว่างการจัดกิจกรรมการเล่านิทานคุณธรรมกับจุดประสงค์ โดยใช้สูตร IOC ดังนี้

IOC =

เมื่อ IOC แทน ดัชนีความสอดคล้องระหว่างพฤติกรรมก้าวร้าวกับจุดประสงค์

แทน ผลรวมคะแนนความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญ

N แทน จำนวนผู้เชี่ยวชาญ

1.2 ค่าความเชื่อมั่นของแบบสังเกตพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กปฐมวัย วิธีหาจากสูตรสัมประสิทธิ์ แอลฟา

การหาค่าความเที่ยงโดยใช้สูตรของครอนบัค (Cronbach) นี้ปรับมาจากสูตร KR-20 ใช้หาความเที่ยงของเครื่องมือวัดที่ให้คะแนนแตกต่างกันไปในแต่ละข้อได้ โดยไม่จำเป็นต้องเป็นระบบการให้คะแนนแบบ ๑ กับ 0 สูตรการคำนวณเป็นดังนี้

a =

เมื่อ a = แทนความเที่ยงของแบบทดสอบ

= แทนความแปรปรวนของแบบทดสอบ

= แทนความแปรปรวนของคะแนนรวมของแบบทดสอบ

K = แทนจำนวนแบบทดสอบทั้งหมด

การหาค่าความเที่ยงโดยใช้สูตรสัมประสิทธิ์แอลฟาสามารถหาได้โดยใช้ผลการสอบจากแบบทดสบอบฉบับเดียวนำไปสอบกับบุคคลกลุ่มเดียวและนำไปใช้กันได้อย่างกว้างขวางโดยไม่จำกัดเฉพาะแบบทดสอบที่ให้คะแนน ๑ กับ o

2.สถิติพื้นฐาน

2.1 การหาค่าเฉลี่ยของคะแนน (Mean)